Als draagvlak een excuus wordt om iets te realiseren

Onlangs gebeurde het weer: op de radio was een bericht te horen over windmolens in Lummen die er niet komen, wegens geen draagvlak. Resultaat: mijn haren gingen recht overeind staan. En niet alleen die van mij. Bij Connect kunnen we het woord ‘draagvlak’ niet meer horen. Best straf voor een bureau dat participatie hoog in het vaandel draagt, niet? Dat komt omdat ‘geen draagvlak’ naar onze mening zowat het passiefste argument is om een project terug in de koelkast te steken.

Geen Raad van State meer nodig

Het lijkt erop dat “geen draagvlak” een excuus is geworden om geen onpopulaire beslissingen te nemen of complexe projecten te realiseren. Dankzij het gebrek eraan kan de hete aardappel doorgeschoven worden naar de volgende legislatuur. Denk aan de kilometerheffing, statiegeld op PMD of het vergroenen van onze energieproductie met windmolens. Als we zo verdergaan, hebben we binnenkort geen Raad van State meer nodig. Projecten worden door de initiators zelf al tegenhouden wegens gebrek aan draagvlak.

Terug naar start

“Heb je wel goed gezocht, naar dat draagvlak van jou?”, denk ik dan altijd. Want wake-up call: draagvlak is niet iets dat in de lucht hangt en er gewoon is of niet. Integendeel: je moet eraan werken samen met de buurtbewoners van je project of de stakeholders van je maatregel. Dat wordt precies vaak vergeten. “Er is geen draagvlak voor x of y” betekent dus eigenlijk: “je hebt te weinig met de buurt samengezeten. Ga terug naar start.”

Op zoek naar draagvlak

Zoeken naar draagvlak is proberen om samen met je stakeholders tot de beste oplossing te komen. Waarbij je het individuele belang probeert te overstijgen. Want natuurlijk zegt iedereen ‘nee’ als je vraagt of ze een windmolen / biogascentrale / fabriek / omleidingsweg /… in hun wijk willen. Door duidelijke, eerlijke informatie te geven neem je al heel wat bezorgdheden weg. En door open te staan voor ideeën van anderen, liefst voor er bijna-definitieve plannen op tafel liggen, wordt je project nog beter. Vergeet niet dat omwonenden dé experts zijn als het gaat over hun eigen buurt.

Laat ons dus afspreken dat we “geen draagvlak” vanaf nu niet meer gaan gebruiken als excuus. Dit houdt een engagement in van beleidsmakers en projectontwikkelaars om hun stakeholders al bij de planfase te betrekken. Het betekent ook dat we als burger verder moeten leren kijken dan ons eigen belang. Want het draagvlak voor niets doen, dat is op.

 

Martine

Als draagvlak een excuus wordt om iets te realiseren